Nou, nee. Ik heb onwijs genoten van de hele dag. Ik ga het niet in detail beschrijven, want dat zou nog best lang gaan duren, maar de woorden “megacool”, “retegaaf” en “super-special-awesome” bewoorden het aardig.

Ik ben trouwens een paar dagen geleden begonnen om een persoonlijk, dagelijks dagboek bij te houden. Met name om de spanning e.d. van me af te schrijven, maar ook om later nog eens terug te lezen, zodat ik nostalgisch kan gaan doen.

Ik ga nu maar eens een einde aan dit bericht breien, want ik vind het wel welletjes, zo. Tot blogs!

Best wishes,
Gavin.

Best wishes,
Gavin.

Nu is het niet allemaal slecht, natuurlijk. Ik ben eigenlijk wel blij dat ik weer naar school toe kan, aangezien het afgelopen jaar niet bepaald goed ging met school en mij. Daar heb ik echter weinig over geschreven, en ik wil er ook nu niet de diep op in gaan, maar het komt erop neer dat ik meer dan drie kwart van het jaar op ziek stond in het schoolregister. Probleempjes met de psyche, je kent het misschien wel. Maar daar nu genoeg over!
Het is een nieuw jaar, met nieuwe kansen, en ik ga er voor de volle tweehonderd procent tegenaan! Ik heb mijn boeken (natuurlijk niet allemaal, want zeg nou zelf; het mag niet allemáál goed gaan) en mijn schriften, agenda zit netjes opgeslagen in mijn telefoon en voor mijn verjaardag heb ik een mooie, nieuwe Parker-pen gehad, die ik nu ook goed kan gebruiken.
Ik ga dit jaar examen doen in drie vakken (de andere vier doe ik volgend jaar. Again; de psyche), welke zijn: Nederlands, Aardrijkskune en Geschiedenis. Ik heb met Nederlands geen enkel probleem, maar voor de andere twee zal ik toch echt moeite moeten doen. Ik vraag me voor de zoveelste keer af of ik niet beter andere vakken had kunnen kiezen.
Klasgenoten heb ik dit jaar niet. Ik werk alleen in een “speciaal” lokaal, waar leerlingen heen gaan om rustig (en vooral zelfstandig) kunnen werken, en heb weinig te maken met mijn medeleerlingen. Ik heb uiteraard een mentor, en heb daar geregeld contact mee. Daarnaast heb ik mailcontact met de vakdocenten van mijn gekozen vakken, over eventuele vragen en aanwijzingen.

Dus ja, ik moet weer aan de bak. De bekende “nieuwe-schooljaars-tintelingen- zijn er weer, en ik maak me klaar voor een nieuw jaar, een nieuwe ronde. Ready, set.. GO!

Best wishes,
Gavin.

My sister – after numerous prodding and poking – has finally decided to start blogging! She has made her own weblog, and even made her own, brand new design! It’s really worth checking out, because from what I’ve read (her first-ever blogging-attempt was on Hyves), she’s an awesome writer!

When I write, I really focus on the things that happened, the moment I’m blogging about, and I don’t go into the feelings and emotions.
My sister does.
She knows exactely how to describe the things she felt (and feels), and really writes quite absorbing.

So now I share this with you, and I command you to read her blog. If you do not, then I will…

..throw donuts at you..?

So yeah, read it.

Best wishes,
Gavin.

Best wishes,
Gavin.

Deathly Hallows (1)
Alweer een tijdje geleden dat die uitgekomen is, maar ik doe hem toch nog, in het kort.
Ik vond dat de film erg goed in elkaar zat, en er is goed nagedacht bij wat ze lieten zien. Je voelt mee met de hoofdpersonen (bijvoorbeeld wanneer Harry zijn staf breekt, en wanneer Ron het niet meer ziet zitten, of wanneer Hermione boos is op Ron) en er is goed over het script nagedacht. Er zijn niet teveel special effects gebruikt (wat met dit soort films wel vaker gebeurt) en je voelt dat de magie gewoon deel is van de wereld. Wél heb ik wat op te merken over de kledingkeuze, want in de boeken dragen heksen en tovenaars uitsuitend gewaden, maar in de film dragen ze toch meer “Dreuzelkleding”.
Het einde is ook goed overdacht. De verhaallijn is doorgesneden op een punt waar de kijker verder wil kijken, maar toch een tevreden gevoel over heeft. Het laat je niet achter in een soort “Ik voel me belazerd, want het einde is zo abrubt”-feeling. De dood van Dobby is natuurlijk erg tragisch, maar moet toch gebeuren, want anders wordt het boek niet nageleefd. Al met al, zou ik zeggen, een nette 8/10, minus de punten voor de kleding, en de stemmen die niet veranderd zijn door de Polyjuice Potion, of in het ABN, de Wisseldrank.

Deathly Hallows (2)
Oh. Mah. Gawsh.
Dat is waar ik mee wil beginnen.
De film grijpt je vanaf het eerste moment bij je lurven. Na een pakkende start met gesprekken met Griphook en Olivander bestormen ze Gringotts en bestelen die. Als je dat geen goeie start van een film kan noemen, weet ik het ook niet meer. Daarna komt bijna gelijk de Slag om Hogwarts, die de rest van de film duurt. Het “19 years later” gedeelte is erg goed, en ik vind persoonlijk dat de casting van Arthur Bowen als Albus Severus Potter erg goed gedaan is! Bowen is een acteur waar we, denk ik, meer van gaan horen!
Over het algemeen is het een donkere film, maar met grappen op de juiste momenten maken de makers de film niet te donker. Wederom moet ik een puntje aftrekken vanwege de kleding, though. Ik vind dat het niet zo’n grote moeite zou kosten om wat fatsoenlijke gewaden in elkaar te flansen.
Ik geef deze film een 9/10. Een heel erg goeie film, dus!

Gisteren was dus mijn eerste draaidag, in de studio bij van Hierden. Ik werd warm binnengeleid en na wat probleempjes met de computer is de show dan gestart. Ik kreeg de gelegenheid om wat te spreken, maar had van René Kint gehoord dat ik de eerste uitzending niks zou zeggen, dus heb gepast. Ik heb erg genoten van de show, en verheug me op de volgende keer, over twee weken (ik ga om de week naar de studio). Ik heb (na het gezien te hebben bij Marco) daarna gelijk Spotify gedownload, en dat was een goeie zet. Ik ben van plan om volgende maand Spotify Premium te kopen, maar ik wil eerst even bekend worden met de software, en kijken of ik het wel écht prettig vind. Maar anyway, ik dwaal af.
Ik heb de hele avond via Twitter laten weten wat ik van de show en de muziek vond.
Dit was geweldig, en ik kan nu alleen maar hopen dat volgende keer net zo leuk zal zijn!

Best wishes,
Gavin.

Ik wil dit bericht graag gebruiken om Hosting2Go te bedanken voor hun snelle en vriendelijke antwoord. Ik weet dat het hun werk is, maar dat maakt het nog niet makkelijk om elk bericht met een goeie uitleg te beantwoorden. Top, dus!

Best wishes,
Gavin.

Chapter one

,,Skappô garjzla
frá vindr!” A little ball of light appears in front of me. I slip out of bed
and whisper: ,,Tauthr eka.” Quietly I walk out across my room and enter the
hallway. The pulsing ball of light swiftly follows. I walk across the corridor
and sneak into the kitchen. I take some fruit and tiptoe back to my room. Once
there, I eat my catch and stop the flow of magic feeding the light. I turn
around in bed and soon go into my waking dreams.

The next day,
while sparring outside with my friend, Kilean, we discuss the coming of the
Dragon Riders, later that week.
,,Do you think you’ll be chosen as a new Rider?” I ask him, in a pause between
our blows. Kilean is the strongest elf in Du Weldenvarden at this moment. He
has the biggest chance at being the new Rider. ,,I don’t know. I guess I make
as good a chance as any. How about you? You’re the best magician at this
moment. Nobody here makes spells as good as yours. You keep all aspects in
mind. And you never seem to tire.” I shake my head. ,,No, but that’s because
I’m young. In a year or twenty, that’ll be over. Still, you’re the best
fighter. But, ah, what is the chance that we’ll get chosen?” I flick my sword.
,,Come on. Another round? With magic this time?” I grin. But Kilean shakes his
head. ,,No magic. I wouldn’t last a minute, with your spells. Just plain sword
fighting. May your sword be sharp in our showdown.” The fight starts, and we
exchange quick blows and parries faster than any human could ever hope to
handle a sword. Every now and then one of us takes a hit, tearing our skin. We
don’t complain, though. We don’t heal ourselves, either. There’ll be plenty of
time for that after the fight. Eventually Kilean has my sword in a tight grip
with his, and no matter how I try, I can’t move my sword. Breathing heavily I
raise my hand. ,,Eka veîta.” I give up. Kilean grins. ,, Mor’ranr iet vinr,”
Kilean bows to me. I bow back. We unlock our swords and sheath them. ,,Allow
me.” With a phrase in the Ancient Language, I heal our wounds. I can hardly
feel the difference in energy in my body. A side-effect of being a young elf.
Elven-youth have a greatly larger supply of magical energy. We don’t know where
it comes from, but it’s there. It stays for about a millennium, after which it
just.. disappears.
Together, we walk across the training fields, back into the living area. Along
the way, we fantasize about what we’d do if we would be chosen as the next
Dragon Rider. But then we shrug. There is no way we will be chosen. No way.

Elves don’t look forward to things. We’re above such nonsense. Yet the rest of the week I can
feel a kind of tension in the air, in anticipation of the coming Dragon Riders,
who will bring the new eggs. Especially among the elven youth (which would be
me, Kilean and three others) I can almost touch the nervousness. When the day
is finally there, I almost tremble. The Riders will be in Du Weldenvarden by
sunrise, and I am awake long before. What
am I so nervous about? There is no chance that I will be chosen, so why am I
shaking? If the older elves would see me, they would laugh at me. This is so
un-elvish!
I bathe myself until I’m spotless, and I dress in my best clothes. I think
about bringing my sword, but decide not to. I’m
not going to a battlefield. I only have to put my hand on an egg. How would a
sword fit in?

,,Where were
you? They’re about to begin!” Kilean is mad at me. I lost too much time
debating with myself whether to bring my sword or not. And it’s not even that nice a sword! I stretch my neck to look over
the other elves in the cue. At the start of the line are two Dragon Riders.
Next to them, there are two dragons. The left one is a dark shade of yellow,
and the right is brown. I don’t recognize the Riders, but they have a confident,
yet kind aura about them. The dragons just look dangerous. In front of them are
three eggs. One red, one green, one purple. They are the same size as a full
grown elven head, and they appear to be made out of stone. One of the Riders
raises his hand. ,,Can I have your attention?” The long line in front of the
eggs falls silent. I am glad for my sharp hearing, even for elven standards. At
moments like this, it’s a blessing, but at others a curse.
,,We have come here to find a new Dragon Rider to join our ranks. These eggs
might hatch to the touch of their rightful Rider, but make no mistake. The bond
we share with our dragon-companions is a heavy one, and the training is hard.
Those of you who feel they are not up to such a connection, feel free to leave
without feeling bad about yourself. There is no shame in not wanting to give up
all you know and love. Know that there will be a next chance.” I don’t see
anyone leave, so I guess I’ll just have to be patient. I’m not the last in the
line, but close to it.

Slowly, the line
gets shorter, but no eggs have hatched yet. There is a growing crowd of
“rejected” elves near the table with the eggs. There are no angry elves,
because everyone knows there is nothing to be gained from getting mad at an
egg. Finally, one of the eggs hatches. I reach out to see to whom, but it’s too
crowded. I can see that it’s the purple egg that’s broken. After that, no eggs
hatch. When it’s Kilean’s turn, I hold my fingers crossed for him. It’s very
un-elvish, but I do. Kilean touches the green egg, but nothing happens. Then
the red egg. I hold my breath, but it’s in vein. No breaking egg. He smiles at
the Riders, but then walks towards the group of rejects. It’s my turn.
Trembling, I step forward. I bow at the Riders, and at the dragons. I then put
my hand on the red egg. I’m surprised at how cold it is, since it’s lying in
the warm morning sun. Now that I’m touching the egg, I feel calmer. Well, I know that nothing’s going to happen.
So there’s reason to be calm. And as expected, nothing happens. I want to
walk away, but the left Rider grabs my hand. ,,You’re forgetting the other
egg.” I groan. I walk back and put my hand on the green egg. At first, I think
I feel something, but then realize that I’m fooling myself. I start to laugh,
but then I feel it again. Something banging at my hand, on the other side of
the shell. My laughter dies in my throat. In panic I look at the Riders. One of
them raises an eyebrow. ,,I feel..-“ My words are interrupted by a sudden blast
as the egg explodes in a blast of shell-pieces. I yelp in shock and instantly
pull back my hand. Where the egg was, just three seconds ago, now sits a small,
green creature, with bright, yellow eyes. ,,Let it smell your hand, brother.” I
don’t see who says it, because I’m too busy staring at the little being in
front of me. Hesitant, I stretch my hand towards the little dragon. I’m afraid
it will bite me. The dragon stretches it’s neck, sniffing madly. Seeing that
little face and those big, yellow, catlike eyes, make me want to hug the little
hatchling. My hand touches it’s snout, and a sudden, bright flash blinds me for
a couple of seconds. A burning pain runs through my hand and suddenly I feel
something touching my mind. It can’t breach my mental barriers, and I feel it
searching desperately for a hole in the walls around my being. The mind
reaching out to mine feels strange. Alien, in some way. I  realize it must be the dragon. I open my
mind, and it fills my consciousness with feelings of joy and thankfulness. You.. I.. Well.. Hi? I try to send it my
thoughts. The dragon sends back feelings of curiosity and incomprehension. I
realize it doesn’t know any words. I realize my hand still lies on the dragon’s
head, and I pull it away. I want to use a spell to heal my hand, because it’s burnt
by the dragon, but something tells me not to. I look at my hand and see a
shining symbol on my palm. ,,Gedwëy Ignasia,” one of the Riders says. Then he
asks: ,,What is your name, brother?” I mumble my name, but it’s inaudible. The
Rider repeats his question. ,,Nihiva,” I
say aloud. ,,Nihiva, son of Gerowin.” The Dragon Rider shouts loudly:
,,Nihiva, Son of Gerowin! Shur’tugal!”

Chapter one: Translations

Skappô garjzla frá vindr! – Create light from air
Tauthr eka – Follow me
Eka veîta – I yield
Mor’ranr iet vinr – Peace, my friend
Gedwëy Ignasia – Shining Palm
Shur’tugal – Dragon Rider

Zo. Laat weten wat je ervan vond in de Comments, en ook of je het verhaal gaat volgen!

Best wishes,
Gavin.